Jagiellonia przystąpiła do poniedziałkowego meczu z wyraźną chęcią budowania akcji "od tyłu". Jak widać na filmiku, nie pomagała temu nie tylko murawa. Ustawienie zawodników w fazie budowania akcji powinno być nieco inne. Na pierwszym filmiku, nasz kapitan ustawiony jest za wysoko, nie dając partnerom możliwości zagrania piłki. Ustawienie jego ciała również nie jest poprawne. W rezultacie, po wymianie 3 podań, obrońcy byli zmuszeni zagrać 'długie podanie', co w efekcie skończyło się stratą piłki.



W drugim z omawianych przypadków, zachowanie zawodników Jagiellonii było dużo lepsze. Potrafili oni utrzymać się przy piłce i zbudować akcję ofensywną. Na podkreślenie zasługują ruch od i do piłki w bocznym sektorze (ten ruch nie przyniósł jeszcze możliwości zdobycia przestrzeni) oraz dobre wejście 'na trzeciego' Stojanovicia, po zmianie cięzaru gry na prawe skrzydło. Brakowało jeszcze odpowiedniego rozegrania całej akcji ale wyglądało to optymistycznie.



Na podkreślenie zasługuje również fakt, że piłkarze z Białegostoku, potrafili znaleźć się w odpowiednim miejscu i czasie w polu karnym Radomiaka. Co prawda samo budowanie akcji mogłoby być lepsze (grafika nr 1 w czasie filmu), jednak warto podkreślić, że finalnie Jagiellonia była w sytuacji 3x3 też przed bramką rywala. Należało lepiej wykończyć całą akcję.



Chciałbym również podkreślić, że Jagiellonia ma piłkarzy do gry ofensywnej i przyjemnej dla oka. Ilustruje to poniższa akcja. Drużyna z Białegostoku nie dość, że budowała akcję od własnej bramki, to potrafiła wymienić kilka podań, zmienić ciężar rozegrania akcji z lewej na prawą oraz finalnie zauważyć możliwość skutecznej finalizacji całej akcji ofensywnej. Któż z nas, kibiców, nie chciałby oglądać tak grającej naszej drużyny?



Niestety, w poniedziałkowym meczu były również momenty, które ciężko wytłumaczyć. Mając 'aut' na wlasnej połowie, można zrobić wiele by zbudować dobrą akcję ofensywną. Jagiellonia zdecydowała się na szybki wyrzut do Barta Bidy, który nie dość, że do nasilniejszych i największych nie należy to został wyrzucony pod linię boczną. Niestety nikt z partnerów nie zaoferował mu pomocy w środku pola... ale i sam Bartek, zamiast wycofać i rozegrać piłkę wolał walczyć o jej utrzymanie.



Jak to z naszą Jagiellonią bywa, miewa ona dwa oblicza. Materiały wyżej pokazują to lepsze oblicze, które może napawać nas nadzieją na przyszłość. Niestety jest też druga strona medalu. Trener Stolarczyk miał rację na konferencji prasowej mówiąc, że zawodnicy w czasie meczu, nie do końca potrafią odpowiednio zidentyfikować zagrożenia. Po raz kolejny kluczem do stworzenia okazji przez Radomiak okazało się błędne ustawienie na boisku oraz zła identyfikacja przestrzeni.



Nie najlepiej funkcjonowało zabezpieczenie środka pola. W pozornie łatwej sytuacji, posiadjąc piłkę. Chcąc wprowadzić ją do gry, Jagiellonia nie potrafiła należycie zabezpieczyć przestrzeni. W rezultacie, w kilka sekund, Radomiak wyszedł z kontrą i stworzył sytuację 5x3. To znaczy, że 7 Jagiellonczyków pozostało PRZED LINIĄ PIŁKI W FAZIE bronienia.



Problemem okazało się nie tylko należyte zabezpieczenie środka pola ale również włąsnej 'szesnastki'. Nie dość, że źle zabezpieczona jest przesteń przy dalszym słupku to jeszcze obszar przed polem karnym również pozostaje pusty. Ta strefa, to miejsce kluczowe do kontrolowania akcji ofensywnych oraz zbierania drugich piłek. Nie było to jedyne zachowanie w którym omawiana przestrzeń pozostała pusta.



Kolejny przykład pokazuje podobne, złe zabezpieczenie 'strategicznie ważnych stref'. Z przywoitości, należałoby rónież wspomnieć o identyfikacji zagrożeń we własnym polu karnym. Nie ulega żadnej dyskusji, że w obrębie światła bramki żaden z zawodników Radomiaka nie powinien pozostać bez należytej opieki.



Podsumowaniem wszystkiego o czym pisałem wyżej odnośnie gry obronnej była najlepsza sytuacja jaką stworzył sobie w tym meczu Radomiak. W tej akcji było wszystko co złe. Zgubione krycie, zła identyfikacja zagrożeń, zostawienie wolnej przestrzeni za plecami oraz brak orientacji na zawodnika rywala we własnym polu karnym. TAK GRAĆ NIE MOŻNA. TAK GRAĆ NA POZIOMIE EKSTRAKLASY NIE WYPADA!



Na szczęście Jagiellonia w bramce ma Zlatana Alomerovicia. Tylko dzięki jego fenomenalnej interwencji zachowaliśmy czyste konto. A sam Zlatan? Moze spokojnie iść do Kumar's na Chicken Tikka Masala. Zasłużył jak nikt inny.

Podsumowując, Jagiellonia z Radomia przywiozła jeden punkt. Miała momenty, które mogą napawać optymizmem. Miała też momenty nad którymi musi dużo pracować. Wierzę, że pokazane błedy nie powtórzą się w następnych meczach, a pozytywne przykłady zostaną zamienione na gole.

Marcin Rusiecki
Twitter: @MRusiecki