Dobro, uczciwość, sumienność, pracowitość, skromność, prostolinijność etc. W obecnych czasach takie zasady są niezbyt popularne. Wszyscy widzimy jaki świat nas otacza, wszyscy widzimy jakie wartości mają się dobrze, a jakie wegetują lub umierają na bocznicy ludzkich zachowań. Niestety nasza Jagiellonia począwszy od udziałowców, prezesów, pracowników, piłkarzy czy kibiców nie odbiega od średniej. Z jednym wyjątkiem. Jeśli w środowisku kibiców ktoś narobi „delikatnie mówiąc” głupot, nieodpowiednich rzeczy to mierzy się z reakcją i w jej konsekwencji spotyka go ostracyzm.

To samo tyczy się również osób zarządzających Jagiellonią. Kiedy jest wspaniale, to wszyscy biegną na murawę, przed kamery, aby opalać się w błyskach fleszów. Niestety, kiedy dochodzą błędy to albo się o nich milczy, albo udaje się, że nic się nie stało. 

O niesportowych zachowaniach piłkarzy jak Grupa Bankietowa, jak Mudrinski, jak wcześniej Sotirovic, Grosicki, Gevorgian informowali głośno lub bardzo głośno kibice. Podobnie w wielu wielu innych przypadkach. 

Zachowania prezesów jak Sularz w związku z korupcją, czy niedawna prezes Syczewska, której decyzje wielokrotnie z zasadami społecznej niewiele miały wspólnego, a brak umiejętności samodzielnego podejmowania decyzji, był co najmniej żenujący. Nikt za postawienie tych ludzi na stanowiskach nie powiedział – to był błąd. 

Podobnie udziałowcy i wybór trenera przez komputer, wybór Zająca na trenera, wybór Santiniego kosztem porządnego człowieka Grzegorza Sandomierskiego (na pewno nie gorszego piłkarsko). Nie wspominając o zastępach bezproduktywnych, kompletnie nie nadających się do gry, piłkarzach. Zero przepraszam i zero odpowiedzialności. Wielcy się nie mylą, a jak się mylą to siedzą cicho.

Tu dochodzę do sedna. Zawsze na uroczystościach formalnych był również kapelan Jagiellonii – Andrzej Dębski. Razem z członkami rady nadzorczej. Może czas i miejsce wyjść i potępić czyny i ujawnione haniebne zachowania. Po to, aby choć trochę było widać, że podstawowe zasady mamy i nie tylko jesteśmy w świetle świateł sukcesu, ale również w cieniu żenujących zachowań umiemy je potępić i się od nich odciąć.