Wspomnienie dotyczy wyjazdu do Suwałk na mecz Wigry - Jagiellonia. Na ten mecz o mistrzostwo III ligi wybraliśmy się porannym pociągiem w sobotę 18 września 1982 roku. Zebrało się nas 11 osób, ale na meczu przy ulicy Zarzecze było znacznie nas więcej, którzy dotarli tam PKS-em lub w inny sposób. Nasza "jedenastka" wybrała jednak kolej. W tej grupie był między innymi Czarodziej (Cezary), jego brat Wojtek (Szyna). Mam nadzieję, że Czarek uzupełni ten skład, bo pamięć jego mniej zawodzi.

Zajęliśmy jeden z przedziałów pustego niemal wagonu pociągu, który przyjechał z Warszawy. Jako że jak wspomniałem w pociągu nie było żywej duszy, to nasze zachowanie było nieco za głośne. Oczywiście nie spodobało się to konduktorowi, który zwracał nam uwagę. My nie robiliśmy nic z tego bawiąc się nadal. Dotarliśmy do Sokółki i po krótkim postoju ruszyliśmy w dalszą drogę. I tu mieliśmy szczęście. Powiadomiona przez obsługę pociągu milicja szykowała na nas zasadzkę. Jednak się spóźnili i tylko widzieliśmy jak zza budynku dworca wytaczali się z pałkami. Pociąg jechał dalej na północ. Nadal było wesoło. Część z nas opuszczała przedział (pierwszy w wagonie) i sobie spacerowało. Czarodziej zainteresował się mapą Polski, na której zaznaczone były szlaki kolejowe a ja z jeszcze jednym gostkiem (Czarodziej wie kto to) sobie dyskutowaliśmy. I tu muszę się przyznać, że wówczas miałem głupi zwyczaj takiego triku, który polegał na tym, że stojąc przed osobą wyprowadzałem cios prawą ręką ale w ten sposób, że dłoń zatrzymywała się tuż przed nosem. Niestety wówczas się pomyliłem i trafiłem w konola. Oczywiście zrobiło mi się głupio i zacząłem przepraszać. Kumpel (mieszkał przy Gruntowej) jako że polała się krew poszedł do ubikacji w celu zatamowania krwi w drugim końcu wagonu a ja z nim. Ciągle przepraszając nawet nie zauważyłem, że pociąg zatrzymał się na jakiejś stacji. W chwilę potem do wagonu wkroczyli goście w niebieskich mundurkach. Czarodziej dołączył do nas, a pozostali zostali wyprowadzeni z pociągu. My, czając się, obserwowaliśmy co się dzieje. Jako, że zaraz pociąg miał ruszyć w dalszą podróż, musieliśmy szybko zdecydować, że również wysiadamy. Okazało się, że była to Dąbrowa Białostocka, a do centrum miasta było trochę drogi. W znacznej odległości kroczyliśmy za konwojowanymi kibicami. Wprowadzono ich do budynku posterunku milicji i co się z nimi tam działo to powinien opisać Wojtek, brat Czarodzieja. My cierpliwie czekaliśmy na dalsze wydarzenia licząc, że zostaną wypuszczeni, bo chcieliśmy być w Suwałkach na meczu. Trwało to sporo czasu, a gdy zobaczyliśmy ich opuszczających "więzienie" bardzo się ucieszyliśmy. Tyle, że jednak co raz mniej było czasu do meczu, a podróż pociągiem nie wchodziła już w grę, bo następny pociąg przyjechałby po czasie. Wybraliśmy inną drogę (tę asfaltową).

Najprościej było dotrzeć do centrum Europy. Tam w Suchowoli łatwiej było o transport, bo wszak ta miejscowość leżała przy trasie Białystok - Suwałki. Na mecz dotarliśmy na czas, choć mniej było czasu dla siebie. Jagiellonia odwdzięczyła się za nasze utrudnienia wygraną skądinąd na trudnym terenie 1:0 (0:0).