Jagiellonia do meczu przystąpiła z kilkomi zmianami, w porównaniu do starcia z Legią, trzy dni wcześniej. Na ławce usiedli Roman Bezjak i Piotr Wlazło, a i ch miejsu mogliśmy oglądać powracającego po długiej przerwie do pierwszego składu Sheridana i Bartosza Kwietnia. Z wykluczenia za kartki wrócił także Taras Romanczuk. Mogliśmy, więć powiedzieć, że Żółto-Czerwoni wystawili galowy garnitur, który miał utrzymać drużynę przy walce o tytuł.

  Od pierwszych minut było widać, że to Jagiellonia przyjechała ten mecz wygrać. Drużyna Ireneusza Mamrota od pierwszych minut przejęła inicjatywę i była stroną przeważającą. Pierwsze minuty do złudzenia przypominały marcowe spotkanie, które jak wiemy, nie skończyła się szczęśliwie dla Żółto-Czerwonych.
  Podobnie jak dwa miesiące temu i teraz pierwsi prowadzenie objęli zawodnicy z Podlasia. Udany drybling Novikovasa na skrzydle, nawinięty Gumny, futbolówka idealnie wyłożona Sheridanowi i po kwadransie gry na tablicy wyników widniał rezultat 0:1 dla gości.
  Kolejne minuty to niemrawe próby Kolejorza, któremu ewidentnie tego wiecoru brakowało pomysły, a duet Runje-Mitrović, nie ułatwiał gospodarzom zadania. Na szczególne wyróznienie zasługuje chorwacki stoper, który w spotkaniu przy Bułgarskiej, i nie tylko, emanuje pewnością siebie. Tym bardziej śmieszny staję się fakt, że takiego zawodnika jak Ivan zabrakło wśród naminowanych do miana najlepszego obrońcy sezonu. KOMEDIA!

  Kiedy zespół utrzymał prowadzenia do końca pierwszej połowy, marzeniem kibiców było podwyższenie wyniku zaraz po przerwie. Tak też się stało, świetne dośrodkowanie Guilherme, jeszcze lepsza gra głową w powietrzu Kwietnia i Jagiellonia mogła się cieszyć z dwubramkowej przewagi. Po 60. minucie Żółto-Czerwoni nie szukali już kolejnych bramek, a zeczęli spokojnie wyczekiwać ostatniego gwizdka, mając świadomość, że czekaja ich ciężkie spotkania. Lech nie stwarzał żadnego zagrożenia, Jagiellonia wyeliminowała wszystkie atuty Kolejorza.

  Do końca już tylko dwa spotkania. Losy mistrzostwa nie zależą już od Białostoczan, ale mają oni wciąż realne szanse na historyczny sukces. Nie kalkulujmy jeszcze, do zadań drużyny należy zdobycie sześciu oczek w ostatnich spotkaniach. Wtedy możemy dopiero patrzeć na innych i miejmy nadzieję, cieszyć się po meczu z Wisłą. JAGA MY WIERZYMY!